Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 1314

เล่ม มมร. 91 หน้า 1314 ข้อ 901
๓. อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตธรรม ที่เป็นกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่ อกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๔. อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็น อัพยากตะ อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ. ๕. อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่ อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๖. อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่ อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ. ๗. อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นอกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่ อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. ๘. อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่ไม่ใช่ อกุศล และธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ไม่ใช่อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka