Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 1392

เล่ม มมร. 91 หน้า 1392 ข้อ 1132 1133 1134 1135
อสังกิลิฏฐสังกิเลสติกบท [๑๑๓๒] ๑. อสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม ที่เป็นสนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม ที่ไม่ใช่ สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๑๓๓] ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย อสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกบท [๑๑๓๔] ๑. อสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม ที่เป็นอนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม ที่ไม่ใช่ สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๑๓๕] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ นสนิทัสสนตินสังกิลิฏฐติกสนิทัสสนติกสังกิลิฏฐติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka