พระไตรปิฎก

พระเถระผู้มีนามอันครูทั้งหลายถือเอา แล้วว่า พุทธโฆสะ ผู้มีความรู้หมดจด ไพบูลย์ประดับ ด้วยศรัทธา ความรู้ และความเพียร อันหมดจดอย่าง ยิ่ง ผู้รุ่งเรืองด้วยธรรมเป็นเหตุเกิดแห่งความดี มีศีล อาจาระ ความซื่อตรง และความอ่อนโยนเป็นต้น สามารถหยั่งลงสู่ชัฏ คือลัทธิของตนและลัทธิของผู้อื่น ประกอบด้วยความเฉียบแหลมด้วยปัญญา มีความรู้ไม่ ติดขัดในสัตถุศาสน์ ต่างโดยปริยัติ คือปิฎกสาม พร้อมทั้งอรรถกถา เป็นนักไวยากรณ์ใหญ่ ประกอบ ด้วยความงามแห่งถ้อยคำ ทั้งอ่อนหวานและกว้างขวาง เปล่งออกได้คล่อง ก่อให้เกิดกรณสมบัติ มีวาทะ ประเสริฐถูกต้อง คนอื่นเข้าใจง่าย เป็นกวีใหญ่ แวด ล้อมด้วยปฏิสัมภิทาอันแตกฉาน เป็นผู้ประดับวงศ์แห่ง พระเถระผู้อยู่ในมหาวิหารทั้งหลาย ผู้ซึ่งเป็นประทีป แห่งเถรวงศ์ มีความรู้อันตั้งมั่นดีแล้วในอุตริมนุษย- ธรรม อันประดับด้วยคุณต่างโดยคุณมีอภิญญา ๖ เป็น ต้น แวดล้อมด้วยปฏิสัมภิทาเป็นต้น ได้แต่งอรรถกถา อภิธรรมปิฎกแม้ทั้งสิ้นนี้ จบแล้ว.