Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 28

เล่ม มมร. 10 หน้า 28 ข้อ 26
ถ. บรรดาวิบัติ ๔ เป็นวิบัติอย่างไหน ต. บางทีเป็นศีลวิบัติ บางทีเป็นอาจารวิบัติ ถ. บรรดาอาบัติ ๗ กอง เป็นอาบัติกองไหน ต. บางทีเป็นอาบัติกองสังฆาทิเสส บางทีเป็นอาบัติกองปาจิตตีย์ ถ. บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ อย่าง อนิยตสิกขาบทที่ ๒ นั้น เกิดด้วยสมุฏฐานเท่าไร ต. เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐาน ๓ คือ บางทีเกิดแต่กายกับจิต มิใช่วาจา บางทีเกิดแต่วาจากับจิต มิใช่กาย บางทีเกิดแต่กาย วาจา กับจิต ถ. บรรดาอธิกรณ์ ๔ เป็นอธิกรณ์อะไร ต. เป็นอาปัตตาธิกรณ์ ถ. บรรดาสมถะ ๗ ระงับด้วยสมถะเท่าไร ต. ระงับด้วยสมถะ ๓ อย่าง คือ บางทีระงับด้วยสัมมุขาวินัยกับ ปฏิญญาตกรณะ บางทีระงับด้วยสัมมุขาวินัย บางทีระงับด้วยติณวัตถารกะ. อนิยต ๒ สิกขาบท จบ หัวข้อประจำกัณฑ์ [๒๖] อนิยต ๒ สิกขาบท คือ สิกขาบทว่าด้วยอาสนะกำบังพอจะทำ การได้ ๑ อาสนะกำบังไม่ถึงขนาดนั้น ๑ อันพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ผู้คงที่ ทรงบัญญัติไว้ดีแล้วแล.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka