Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 176

เล่ม มมร. 10 หน้า 176 ข้อ 472
ตอบว่า ทรงบัญญัติ ณ พระนครเวสาลี ถ. ทรงปรารภใคร ต. ทรงปรารภภิกษุหลายรูป ถ. เพราะเรื่องอะไร ต. เพราะเรื่องที่ภิกษุหลายรูปปลงชีวิตกันและกัน. มีบัญญัติ ๑ อนุบัญญัติ ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ สิกขาบทนี้ เกิดด้วยสมุฏฐาน ๓ คือ บางทีเกิดแต่กายกับจิต มิใช่วาจา บางทีเกิดแต่วาจา กับจิต มิใช่กาย บางทีเกิดแต่กาย วาจา และจิต. คำถามและคำตอบปาราชิกสิกขาบทที่ ๔ [๔๗๒] ถามว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงรู้เห็น เป็นพระอรหันต สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงบัญญัติปาราชิก เพราะปัจจัยคือกล่าวอวด อุตริมนุสธรรมอันไม่มี ไม่เป็นจริง ณ ที่ไหน ตอบว่า ทรงบัญญัติ ณ พระนครเวสาลี ถ. ทรงปรารภใคร ต. ทรงปรารภภิกษุพวกฝั่งแม่น้าวัคคุมุทา ถ. เพราะเรื่องอะไร ต. เพราะเรื่องที่ภิกษุพวกฝั่งแม่น้ำวัคคุมุทา กล่าวสรรเสริญอุตริ- มนุสธรรมนของกันและกันแก่พวกคฤหัสถ์. มีบัญญัติ ๑ อนุบัญญัติ ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ สิกขาบทนี้ เกิดด้วยสมุฏฐาน ๓ คือ บางทีเกิดแต่กายกับจิต มิใช่วาจา บางทีเกิดแต่วาจา กับจิต มิใช่กาย บางทีเกิดแต่กาย วาจา และจิต.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka