Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 179

เล่ม มมร. 10 หน้า 179 ข้อ 474 475
ประเสริฐ ผู้มีปัญญามากเหล่านี้ คือ พระ- มหินทะ ๑ พระอิฏฏิยะ ๑ พระอุตติยะ ๑ พระสัมพละ ๑ . . . พระเถระผู้ประเสริฐ มี ปัญญามากเหล่านี้ รู้พระวินัยฉลาดในมรรคา ได้ประกาศพระวินัยปิฎกไว้ในเถาะตามพ- ปัณณิ. คำถามและคำตอบสังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒ [๔๗๔] ถามว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงรู้เห็น เป็นพระอรหันต สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงบัญญัติสังฆาทิเสสเพราะปัจจัยคือถึงความ เคล้าคลึงด้วยกายกับมาตุคาม ณ ที่ไหน ตอบว่า ทรงบัญญัติ ณ พระนครสาวัตถี ถ. ทรงปรารภใคร ต. ทรงปรารภท่านพระอุทายี ถ. เพราะเรื่องอะไร ต. เพราะเรื่องที่ท่านพระอุทายีถึงความเคล้าคลึงด้วยกายกับมาตุคาม. มีบัญญัติ ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ สิกขาบทนี้เกิดด้วยสมุฏฐาน อันหนึ่ง คือ เกิดแต่กายกับจิต มิใช่วาจา. คำถามและคำตอบสังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๓ [๔๗๕] ถามว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงรู้เห็น เป็นพระอรหันต สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงบัญญัติสังฆาทิเสสเพราะปัจจัยคือพูดเคาะ มาตุคาม ด้วยวาจาชั่วหยาบ ณ ที่ไหน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka