Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 300

เล่ม มมร. 10 หน้า 300 ข้อ 790
ถ. มีสาธารณบัญญัติ อสาธารณบัญญัติ หรือ ต. มีแต่อสาธารณบัญญัติ ถ. มีเอกโตบัญญัติ อุภโตบัญญัติ หรือ ต. มีแต่เอกโตบัญญัติ ถ. บรรดาปาติโมกขุทเทศ ๔ ปาราชิกนั้นจัดเข้าในอุเทศไหน นับ เนื่องในอุเทศไหน ต. จัดเข้าในนิทาน นับเนื่องในนิทาน ถ. มาสู่อุเทศโดยอุเทศที่เท่าไร ต. มาสู่อุเทศโดยอุเทศที่ ๒ ถ. บรรดาวิบัติ ๔ เป็นวิบัติอย่างไหน ต. เป็นศีลวิบัติ ถ. บรรดาอาบัติ ๗ กอง เป็นอาบัติกองไหน ต. เป็นกองอาบัติปาราชิก ถ. บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ ปาราชิกนั้นเกิดด้วยสมุฏฐานเท่าไร ต. เกิดด้วยสมุฏฐานอันหนึ่ง คือ เกิดแต่กายกับจิต มิใช่วาจา. . . ถ. ใครนำมา ต. พระเถระทั้งหลายนำสืบ ๆ กันมา. [๗๙๐] ถามว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงรู้เห็น เป็นพระอรหันต สัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงบัญญัติปาราชิก เพราะปัจจัย คือ ปกปิดโทษ ณ ที่ไหน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka