พระไตรปิฎก

ปัญจมสมันตปาสาทิกา ปริวารวัณณนา วินัยใด อันพระเถระทั้งหลายจัดเข้า หมวดโดยชื่อว่า บริวาร เป็นลำดับแห่ง ขันธกะทั้งหลาย ในศาสนาของพระผู้มี พระภาคเจ้าผู้มีบริวารสะอาด มีกองธรรม เป็นพระสรีระ, บัดนี้ข้าพเจ้าจักละนัยอันมา แล้วในหนหลังเสีย จักทำการพรรณนาเนื้อ ความที่ได้ตื้นแห่งวินัยที่ชื่อว่า บริวารนั้น. [ใสฬสมหาวารวัณณนาในอุภโตวิภังค์ ] เนื้อความสังเขปแห่งปุจฉา ที่เป็นไปโดยนัยเป็นต้นว่า ยนฺเตน ภควตา ฯ เป ฯ ปญฺตฺตํ ในคัมภีร์บริวารนั้น พึงทราบดังต่อไปนี้ก่อน- พระผู้มีพระภาคเจ้านั้นพระองค์ใด ผู้อันพระธรรมเสนาบดีประดิษฐาน ไว้แล้วซึ่งอัญชลี อันกำลังแห่งความเคารพและนับถือมากในพระสัทธรรมเชิด ขึ้นแล้ว เหนือเศียรเกล้า ทูลวิงวอนแล้ว จึงทรงแต่งตั้งวินัยบัญญัติ อาศัย อำนาจประโยชน์ ๑๐ ประการ เพื่อความตั้งอยู่ยืนนานของพระศาสนา. พระผู้มี พระภาคเจ้าพระองค์นั้น ผู้รู้กาลที่บัญญัติสิกขาบทนั้น ๆ ผู้เห็นอำนาจประโยชน์ ๑๐ ประการแห่งสิกขาบทบัญญัตินั้น ๆ อีกอย่างหนึ่ง ผู้รู้ด้วยญาณทั้งหลาย มี ปุพเพนิวาสญาณเป็นต้น ผู้เห็นด้วยทิพยจักษุ ผู้รู้ด้วยวิชชา ๓ หรือด้วย อภิญญา ๖ ผู้เห็นด้วยสมันตจักษุ อันหาสิ่งใดขัดขวางมิได้ในธรรมทั้งปวง