พระไตรปิฎก

ด้วยบริขารของสงฆ์ ๒ สิกขาบท สิกขาบท ที่ว่าภิกษุณีให้จ่ายของอื่นด้วยบริวารของคน หมู่มาก ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีให้จ่ายของ อื่นด้วยบริขารส่วนบุคคล ๑ สิกขาบทที่ว่า ภิกษุณีให้จ่ายผ้าห่มบาง ๑ สิกขาบทที่ว่า ภิกษุณีให้จ่ายผ้าห่มหนา ๑ สิกขาบทที่ว่า ภิกษุณีทั้งอาหารเป็นเดน ๒ สิกขาบท สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีให้ทำผ้าอาบน้ำเกิน ประมาณ ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีให้สมณ- จีวร ๑ ธรรมคือสิกขาบทเหล่านี้ ๕๐ ถ้วน เกิดด้วยสมุฏฐาน ๖ คือ เกิดแต่กาย มิใช่ วาจาแลจิต เกิดแต่วาจา มิใช่กายแลจิต เกิดแต่กายกับวาจา มิใช่จิต เกิดแต่กายกับ จิต มิใช่วาจา เกิดแต่วาจากับจิต มิใช่กาย และเกิดด้วยทวาร ๓ อนึ่ง สิกขาบทเหล่านี้ มีสมุฏฐาน ๖ เช่นกับสัญจริตตสิกขาบท. สัญจริตตสมุฏฐาน จบ สมนุภาสสมุฏฐาน [๘๓๐] สิกขาบทว่าด้วยทำลายสงฆ์ ๑ สิกขาบทว่าด้วยประพฤติตามภิกษุผู้ทำลาย สงฆ์ ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุว่ายาก ๑ สิก-