พระไตรปิฎก

สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีขอข้าวเปลือก ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีรับนิมนต์แล้วฉัน ภัตตาหาร ๑ ปาฏิเทสนียะของภิกษุณี ๘ สิกขาบท สิกขาบทเหล่านี้ร่วม ๑๕ สิกขาบท เกิดแต่กาย มิใช่วาจา มิใช่จิต เกิดแต่กาย กับวาจา มิใช่เกิดแต่จิต เกิดแต่กายกับจิต มิใช่เกิดแต่วาจา เกิดแต่กายวาจาและจิต เป็น ๔ สมุฏฐาน พระพุทธเจ้าผู้มีพระญาณ ทรงบัญญัติว่า มีวินัยเสมอกับอัทธาน- สมุฏฐาน. อัทธานสมุฏฐาน จบ เถยยสัตถสมุฏฐาน [๘๓๕] สิกขาบทว่าด้วยชักชวนพวก เกวียนผู้เป็นโจรเดินทางร่วม ๑ สิกขาบทว่า ด้วยยืนแอบฟัง ๑ สิกขาบทว่าด้วยขอแกง และข้าวสุก ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณียืน ร่วมกับบุรุษในเวลาค่ำคืน ๑ สิกขาบทว่า ด้วยภิกษุณียืนร่วมกับบุรุษในโอกาสกำบัง ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณียินร่วมกับบุรุษในที่ กลางแจ้ง ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณียืนร่วม