Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 489

เล่ม มมร. 10 หน้า 489 ข้อ 979
อวหารมี ๕ คือ เถยยาวหาร ๑ ปสัยหาวหาร ๑ ปริกัปปาวหาร ๑ ปฏิจฉันนาวหาร ๑ กุสาวหาร ๑ มหาโจรที่มีปรากฏอยู่ในโลก มี ๕ ภัณฑะที่ไม่ควรจ่าย มี ๕ ภัณฑะที่ไม่ควรแบ่ง มี ๕ อาบัติที่เกิดแต่กาย มิใช่วาจา มิใช่จิต มี ๕ อาบัติที่เกิดแต่กายและวาจา มิใช่จิต มี ๕ อาบัติที่เป็นเทสนาคามินี มี ๕ สงฆ์มี ๕ ปาติโมกขุเทศ มี ๒ ในชนบทชายแดนทุกแห่ง คณะมีพระวินัยธรเป็นที่ ๕ ให้กุลบุตร อุปสมบทได้ การกรานกฐินมีอานิสงส์ ๕ กรรมมี ๕ อาบัติที่เป็นยาวตติยกา มี ๕ ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่ผู้อื่นไม่ให้ ด้วยอาการ ๕ ต้องอาบัติปาราชิก ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่ผู้อื่นไม่ให้ ด้วยอาการ ๕ ต้องอาบัติถุลลัจจัย ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่ผู้อื่นไม่ให้ ด้วยอาการ ๕ ต้องอาบัติทุกกฏ ภิกษุไม่ควรบริโภคอกัปปิยวัตถุ ๕ คือ ของที่เขาไม่ให้ ๑ ไม่ทราบ ๑ เป็นอกัปปิยะ ๑ ยังไม่ได้รับประเคน ๑ ไม่ทำให้เป็นเดน ๑ ภิกษุควรบริโภคกัปปิยวัตถุ ๕ คือ ของที่เขาให้ ๑ ทราบแล้ว ๑ เป็นกัปปิยะ ๑ รับประเคนแล้ว ๑ ทำให้เป็นเดน ๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka