พระไตรปิฎก

พ. อาบัติหนักมี ๓๐ ศีลวิบัติและ อาจารวิบัติในอาบัติหนักเหล่านั้น อาบัติ ปาราชิกที่ไม่มีส่วนเหลือมี ๘ อาบัติใดหนัก อาบัตินั้นชั่วหยาบ อาบัติใดชั่วหยาบ อาบัติ นั้นเป็นศีลวิบัติ อาบัติปาราชิก อาบัติ สังฆาทิเสส เรียกชื่อว่าศีลวิบัติ อาบัติ ถุลลัจจัย ปาจิตติยะ ปาฏิเทสนียะ ทุกกฏ ทุพภาสิต คือด่าประสงค์จะล้อเล่น. อาบัตินี้นั้นรวมเรียกว่า อาจารวิบัติ. ทิฏฐิวิบัติ [๑,๐๒๐] บุคคลมีปัญญาเขลา อัน โมหะครอบงำ ถูกอสัทธรรมรุมล้อม ย่อม ถือทิฏฐิวิบัติ กล่าวตู่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า. อาบัตินี้นั้นรวมเรียกว่า ทิฏฐิวิบัติ อาชีววิบัติ [๑,๐๒๑] ภิกษุผู้ปรารถนาลามก ถูกความอยากครอบงำ ย่อมอวด อุตริมนุสธรรม อันไม่มีไม่เป็นจริง เพราะเหตุอาชีวะ เพราะการณ์อาชีวะ ภิกษุถึงความเที่ยวชักสื่อ เพราะเหตุอาชีวะ เพราะการณ์อาชีวะ ภิกษุกล่าวว่า ภิกษุใดอยู่ในวิหารของท่าน ภิกษุนั้นเป็นอรหันต์ เพราะเหตุอาชีวะ เพราะ