พระไตรปิฎก

เปรียบเทียบอธิกรณ์ [๑,๐๗๘] เรื่องที่เห็นสมด้วยเรื่องที่ เห็น เรื่องที่เห็นเทียบกันได้กับเรื่องที่เห็น แต่บุคคลนั้นไม่ยอมรับ เพราะอาศัยการเห็น บุคคลนั้น ถูกรังเกียจโดยไม่มีมูล พึงปรับ อาบัติตามปฏิญญา พึงทำอุโบสถกับบุคคล นั้น เรื่องที่ได้ยินได้ฟังสมด้วยเรื่องที่ได้ยิน ได้ฟัง เรื่องที่ได้ยินได้ฟังเทียบกันได้กับ เรื่องที่ได้ยินได้ฟัง แต่บุคคลนั้นไม่ยอมรับ เพราะอาศัยการได้ยินได้ฟัง บุคคลนั้นถูก รังเกียจโดยไม่มีมูล พึงปรับอาบัติตามปฏิญ- ญา พึงทำอุโบสถกับบุคคลนั้น เรื่องที่ได้ ทราบสมด้วยเรื่องที่ได้ทราบ เรื่องที่ได้ทราบ เทียบกันได้กับเรื่องที่ได้ทราบ แต่บุคคลนั้น ไม่ยอมรับเพราะอาศัยการได้ทราบ บุคคล นั้นถูกรังเกียจโดยไม่มีมูล พึงปรับอาบัติ ตามปฏิญญา พึงทำอุโบสถกับบุคคลนั้นเกิด. ว่าด้วยเบื้องต้นของการโจทเป็นต้น [๑,๐๗๙] ถามว่า การโจท มีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่าม- กลาง มีอะไรเป็นที่สุด