Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 747

เล่ม มมร. 10 หน้า 747 ข้อ 1158 1159
การเดาะกฐินที่สงฆ์ไม่เป็นใหญ่ ที่ บุคคลไม่เป็นใหญ่มี ๔ อย่าง คือ การเดาะ กฐินมีการเสียเป็นที่สุด ๑ มีการฟังเป็นที่ สุด ๑ มีความสิ้นหวังเป็นที่สุด ๑ มีการ เดาะกฐินพร้อมกัน ๑. การเดาะกฐินภายในสีมาเป็นต้น [๑,๑๕๘] ถามว่า การเดาะกฐินเท่าไร เดาะภายในสีมา การเดาะ กฐินเท่าไร เดาะภายนอกสีมา การเดาะกฐินเท่าไร บางอย่างเดาะภายในสีมา บางอย่างเดาะภายนอกสีมา ตอบว่า การเดาะกฐิน ๒ อย่าง เดาะภายในสีมา คือ เดาะในระหว่าง ๑ เดาะพร้อมกัน ๑ การเดาะกฐิน ๓ อย่าง เดาะภายนอกสีมา คือ การเดาะกฐินมีความ หลีกไปเป็นที่สุด ๑ มีความฟังเป็นที่สุด ๑ มีความก้าวล่วงสีมาเป็นที่สุด ๑ การเดาะกฐิน ๔ อย่าง บางอย่างเดาะภายในสีมา บางอย่างเดาะ ภายนอกสีมา คือ การเดาะกฐินมีการทำเสร็จเป็นที่สุด ๑ มีความตกลงใจเป็น ที่สุด ๑ มีความเสียเป็นที่สุด ๑ มีความสิ้นหวังเป็นที่สุด ๑. การเดาะกฐินเกิดขึ้นพร้อมกันเป็นต้น [๑,๑๕๙] ถามว่า การเดาะกฐินเท่าไร เกิดด้วยกัน ดับด้วยกัน การ เดาะกฐินเท่าไร เกิดด้วยกัน ดับต่างกัน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka