Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 893

เล่ม มมร. 10 หน้า 893 ข้อ 1246 1247
ต้องอาบัติทางวาจาในราตรีเป็นต้น [๑,๒๔๖] ถามว่า อาบัติทางวาจาใน กลางคืนมีเท่าไร อาบัติทางวาจาในกลางวัน มีเท่าไร เมื่อไห้ ต้องอาบัติเท่าไร เมื่อรับ ต้องอาบัติเท่าไร ตอบว่า อาบัติทางวาจาในกลางคืน มี ๒ อาบัติทางวาจาในกลางวันมี ๒ เมื่อให้ ต้องอาบัติ ๓ เพราะรับ ต้องอาบัติ ๔. ต้องอาบัติเป็นเทสนาคามินีเป็นต้น [๑,๒๔๗] ถามว่า อาบัติเป็นเทสนา- คามินี มีเท่าไร อาบัติที่ทำคืนได้ จัดไว้ เท่าไร อาบัติที่ทำคืนไม่ได้ในศาสนานี้ พระพุทธเจ้าเป็นเผ่าแห่งพระราชาผู้สูงศักดิ์ ตรัสไว้เท่าไร ตอบว่า อาบัติเป็นเทสนาคามินีมี ๕ อาบัติที่ทำคืนได้จัดไว้ ๖ อาบัติที่ทำคืนไม่ได้ ในศาสนานี้ พระพุทธเจ้าเป็นเผ่าแห่งพระ- ราชาผู้สูงศักดิ์ตรัสไว้อย่างเดียว.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka