พระไตรปิฎก

สิกขาบทที่ ๑ นั้น มี ๔ ภิกษุณี ๒ พวก เป็นอาบัติแก่ภิกษุเพราะจีวร. ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะเป็นต้น [๑,๒๕๕] ถามว่า อาบัติปาฏิเทสนียะ สำหรับภิกษุณีที่ตรัสไว้เท่าไร เพราะขอข้าว เปลือกดิบมาฉัน ปรับอาบัติทุกกฏกับ ปาจิตตีย์ หรือ ตอบว่า อาบัติปาฏิเทสนียะ ที่ตรัส แก่ภิกษุณี ปรับอาบัติไว้ ๙ เพราะขอข้าว เปลือกดิบมาฉัน ปรับอาบัติทุกกฏกับ ปาจิตตีย์. ต้องอาบัติเพราะเดินเป็นต้น [๑,๒๕๖] ถามว่า ผู้เดินต้องอาบัติ เท่าไร ผู้นั่งต้องอาบัติเท่าไร และผู้นอน ต้องอาบัติเท่าไร ตอบว่า ผู้เดินต้องอาบัติ ๔ ผู้ยืน ต้องอาบัติเท่ากัน ผู้นั่งต้องอาบัติ ๔ และ ผู้นอนต้องอาบัติเท่ากัน.