พระไตรปิฎก

[๑,๓๒๗] อาบัติทั้งมวลที่เป็นไปทาง กาย มิใช่ทางวาจา ต่างวัตถุกัน ภิกษุต้อง ในขณะเดียวกัน ไม่ก่อน ไม่หลัง ปัญหา ข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๒๘] อาบัติทั้งมวลที่เป็นไปทาง วาจา มิใช่ทางกายต่างวัตถุกัน ภิกษุต้องใน ขณะเดียวกัน ไม่ก่อน ไม่หลัง ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๒๙] ไม่เสพเมถุนนั้นในสตรี ๓ จำพวก บุรุษ ๓ จำพวก คนไม่ประเสริฐ ๓ จำพวก และบัณเฑาะก์ ๓ จำพวก และ ไม่ประพฤติเมถุนในอวัยวะที่ปรากฏ แต่ ความขาดย่อมมีเพราะเมถุนธรรมเป็นปัจจัย ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๓๐] ขอจีวรกะมารดา และไม่ ได้น้อมลาภไปเพื่อสงฆ์ เพราะเหตุไร ภิกษุ นั้นจึงต้องอาบัติ แต่ไม่ต้องอาบัติเพราะ บุคคลผู้เป็นญาติ ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาด ทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๓๑] ผู้โกรธ ย่อมให้สงฆ์ยินดี ผู้โกรธ ย่อมถูกสงฆ์ติเตียน ก็ธรรมที่เป็น