พระไตรปิฎก

การให้ พึงทราบด้วยอำนาจการให้จีวรกฐิน และให้จีวรมรดก. การถอน พึงทราบด้วยอำนาจการรื้อกฐิน. การแสดง พึงทราบด้วยอำนาจแสดงฟื้นที่สร้างกุฎี และพื้นที่สร้าง วิหาร. กรรมลักษณะ พึงทราบด้วยอำนาจญัตติทุติยกรรมวาจา ๒ ที่ท่าน กล่าวไว้ในติณวัตถารกสมถะ คือ เว้นญัตติ ๓ อย่าง คือ สัพพสังคาหิกาญัตติ และญัตติในฝ่ายหนึ่ง ๆ ฝ่ายละ ๑ ญัตติเสีย ได้แก่ กรรมวาจาอีกฝ่ายละ ๑. ญัตติทุติยกรรม ย่อมถึงฐานะ ๗ นี้ ด้วยประการนี้. [ญัตติจตุตถกรรม] อนึ่ง พึงทราบวินิจฉัยในประเภทแห่งฐานแห่งญัตติจตุตถกรรม ดัง ต่อไปนี้ :- นิสสารณา พึงทราบด้วยอำนาจกรรม ๗ อย่าง มีตัชชนียกรรมเป็นต้น. โอสารณา พึงทราบด้วยอำนาจการระงับกรรมเหล่านั้นแล. สมมติ พึงทราบด้วยอำนาจสมมติภิกษุผู้สอนภิกษุณี. การให้ พึงทราบด้วยอำนาจการให้ปริวาสและให้มานัต. นิคคหะ พึงทราบด้วยอำนาจมูลายปฏิกัสสกรรม. สมนุภาสนา พึงทราบด้วยอำนาจสมนุภาส ๑๑ อย่างเหล่านี้ คือ อุกขิตตานุวัตตกสิกขาบท ยาวตติยกสิกขาบท ๘ (ของภิกษุณี) อริฏฐสิกขาบท และจัณฑาลีสิกขาบท ยาวตติยกสิกขาบทนั้นเหล่านี้.