Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 14

เล่ม มมร. 16 หน้า 14 ข้อ 141
มหาบุรุษนั้นออกทรงผนวชเป็นพระพุทธเจ้าจะได้อะไร เมื่อพระมหาบุรุษ ทรงผนวชเป็นพระพุทธเจ้าจะได้ผล คือ มีบริวารชนอันพระองค์สงเคราะห์ แล้วเป็นอย่างดี บริวารชนที่พระองค์สงเคราะห์เป็นอย่างดีนั้น เป็นภิกษุ เป็นภิกษุณี เป็นอุบาสก เป็นอุบาสิกา เป็นเทวดา เป็นมนุษย์ เป็นอสูร เป็นนาค เป็นคนธรรพ์ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเนื้อความนี้ไว้. พระโบรา- ณาจารย์ทั้งหลาย จึงกล่าวคาถาประพันธ์ในพระลักษณะเหล่านั้นว่า [๑๔๑] พระมหาบุรุษทรงทำแล้ว ทรงประพฤติ แล้ว ซึ่งการให้ ๑ ซึ่งความเป็นผู้ประพฤติให้ เป็นประโยชน์ ๑ ซึ่งความเป็นผู้กล่าวคำเป็น ที่รัก ๑ ซึ่งความเป็นผู้มีฉันทะเสมอกัน ๑ ให้เป็นความสงเคราะห์อย่างดีแก่ชนเป็นอัน มาก. ย่อมไปสู่สวรรค์ด้วยคุณอันตนมิได้ดู หมิ่น จุติจากสวรรค์แล้วเวียนมาในโลกนี้ ก็เป็น พระกุมารยังหนุ่มแน่นงดงาม ย่อมได้ความ เป็นผู้มีฝ่าพระหัตถ์และฝ่าพระบาทอ่อนนุ่ม ความเป็นผู้มีฝ่าพระหัตถ์และฝ่าพระบาทมี ลายเป็นตาข่ายงามอย่างยิ่ง และมีส่วนสวย น่าชมด้วย พระองค์มาสู่แผ่นดินนี้ มีบริวารชนอัน พระองค์ตรวจตราและสงเคราะห์ดี ตรัสด้วย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka