พระไตรปิฎก

ครั้นทรงทำกุศลกรรมนั้นแล้ว จุติจากโลก มนุษยโลก เข้าถึงเทวโลก เสวยวิบากอันเป็น ผลกรรมที่ทรงทำไว้ดี มีพระฉวีเปรียบด้วย ทอง ดุจพระอินทรีผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ย่อม ครอบงำในเทวโลก ถ้าเสด็จครองเรือน ไม่ปรารถนาที่จะทรง ผนวช ก็จะทรงปกครองแผ่นดินใหญ่ ทรงได้ รัตนะ ๗ ประการ และความเป็นผู้มีพระฉวี สะอาดละเอียดงาม ครอบงำประชุมชนใน โลกนี้ ถ้าทรงผนวชก็จะได้ผ้าสำหรับทรงครอง เป็นเครื่องนุ่งห่มอย่างดี และเสวยผลกรรมที่ เป็นประโยชน์ดีที่ทรงทำไว้ในภพก่อน ความ หมดสิ้นแห่งผลกรรมที่พระองค์ทำไว้หามีไม่. [๑๕๐] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ตถาคตเคยเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ในภพก่อน ในกำเนิดก่อน เป็นผู้นำพวกญาติมิตร สหายผู้มีใจดีที่สูญหาย พลัดพรากไปนาน ให้กลับมาพบกัน นำมารดาให้พบกับบุตร นำบุตรให้ พบกับมารดา นำบุตรให้พบกับบิดา นำบิดาให้พบกับบุตร นำบิดากับพี่น้อง ให้พบกัน นำพี่ชายกับน้องสาวให้พบกัน นำน้องสาวกับพี่ชายให้พบกัน ครั้นนำเขาให้พบพร้อมเพรียงกันแล้ว ก็ชื่นชม. ตถาคตย่อมเข้าถึงสุคติโลก