Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 177

เล่ม มมร. 16 หน้า 177 ข้อ 228
ของสัตว์ทั้งหลาย ๓. อาสวักขยาญาณ ความรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. วิหารธรรม ๓ ๑. ทิพพวิหาร ธรรมเป็นเครื่องอยู่ของเทวดา ๒. พรหมวิหาร ธรรมเป็นเครื่องอยู่ของพรหม ๓. อริยวิหาร ธรรมเป็นเครื่องอยู่ของพระอริยะ. ปาฏิหาริยะ ๓ ๑. อิทธิปาฏิหาริยะ ฤทธิ์เป็นอัศจรรย์ ๒. อาเทสนาปฏิหาริยะ ดักใจเป็นอัศจรรย์ ๓. อนุสาสนีปาฏิหาริยะ คำสอนเป็นอัศจรรย์. ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรมมีประเภทอย่างละ ๓ เหล่านี้แล อัน พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรู้ ทรงเห็น เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น ตรัสไว้โดยชอบแล้ว พวกเราทั้งหมดด้วยกัน พึงสังคายนา ไม่ควรแก่งแย่งกันในธรรมนั้น ฯลฯ เพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อ ความสุข แก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย. จบสังคีติหมวด ๓
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka