พระไตรปิฎก

๔. ฐปนียปัญหา ปัญหาที่ควรงดเสีย [๒๕๖] กรรม ๔ ๑. ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย กรรมเป็นฝ่ายดำ มีวิบากเป็นฝ่ายดำมีอยู่ ๒. ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย กรรมเป็นฝ่ายขาว มีวิบากเป็นฝ่ายขาว มีอยู่ ๓. ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย กรรมเป็นทั้งฝ่ายดำและฝ่ายขาว มีวิบาก ทั้งฝ่ายดำและฝ่ายขาวมีอยู่ ๔. ดูก่อนผู้มีอายุทั้งหลาย กรรมที่ไม่ดำไม่ขาว มีวิบากไม่ดำไม่ขาว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นกรรมมีอยู่. [๒๕๗ ] สัจฉิกรณียธรรม ๔ ๑. บุพเพนิวาส พึงทำให้แจ้งด้วยสติ ๒. การจุติและอุบัติของสัตว์ทั้งหลาย พึงทำให้แจ้งด้วยจักษุ ๓. วิโมกข์แปด พึงทำให้แจ้งด้วยกาย ๔. ความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย พึงทำให้แจ้งด้วยปัญญา. [๒๕๘] โอฆะ ๔ ๑. กาโมฆะ โอฆะคือกาม ๒. ภโวฆะ โอฆะคือภพ ๓. ทิฏโฐฆะ โอฆะคือทิฐิ ๔. อวิชโชฆะ โอฆะคือวิชชา.