Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 216

เล่ม มมร. 16 หน้า 216 ข้อ 314 315 316
๔. เป็นผู้เคารพยำเกรงในสิกขาอยู่ ๕. เป็นผู้เคารพยำเกรงในความไม่ประมาทอยู่ ๖. เป็นผู้เคารพยำเกรงในการปฏิสันถารอยู่. [๓๑๔] โสมนัสสูปวิจาร วิจารสัมปยุตด้วยโสมนัส ๖ ๑. เห็นรูปด้วยตาแล้ว ใคร่ครวญรูปอันเป็นที่ตั้งแห่งความโสมนัส. ๒. ได้ยินเสียงด้วยหูแล้ว... ๓. ได้ดมกลิ่นด้วยจมูกแล้ว... ๔. ได้ลิ้มรสด้วยลิ้นแล้ว... ๕. ได้ถูกต้องโผฏฐัพพะด้วยกายแล้ว... ๖. รู้แจ้งธรรมารมณ์ด้วยใจแล้ว ใคร่ครวญธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่ง ความโสมนัส. [๓๑๕] โทมนัสสูปวิจาร วิจารสัมปยุตด้วยโทมนัส ๖ ๑. เห็นรูปด้วยตาแล้ว ใคร่ครวญรูปอันเป็นที่ตั้งแห่งโทมนัส. ๒. ได้ยินเสียงด้วยหูแล้ว... ๓. ได้ดมกลิ่นด้วยจมูกแล้ว... ๔. ได้ลิ้มรสด้วยลิ้นแล้ว... ๕. ได้ถูกต้องโผฏฐัพพะด้วยกายแล้ว... ๖. รู้แจ้งธรรมด้วยใจแล้ว ย่อมใคร่ครวญธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่ง โทมนัส. [๓๑๖] อุเปกขูปวิจาร วิจารสัมปยุตด้วยอุเบกขา ๖ ๑. เห็นรูปด้วยตาแล้ว ย่อมใคร่ครวญรูปอันเป็นที่ตั้งแห่งอุเบกขา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka