พระไตรปิฎก

[๒๑๑] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ด่าบริภาษเพื่อน พรหมจารี ว่าร้ายพระอริยะ พึงหวังได้โทษ ๕ ประการ

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ต้องอาบัติปาราชิก หรือตัดธรรมเป็นเครื่องปิดกั้น ๑

๒. ต้องอาบัติเศร้าหมองกองใดกองหนึ่ง

๓. เป็นโรคร้ายแรง

๔. หลงลืมสติมรณภาพ

๕. หลังจากมรณภาพแล้ว ย่อมไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ด่าบริภาษเพื่อนพรหมจารี ว่าร้ายพระอริยะ พึงหวัง ได้โทษ ๕ ประการนี้แล







[๒๑๒] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ทำความบาดหมาง ทะเลาะ วิวาท ทำความ อื้อฉาว ก่ออธิกรณ์ในสงฆ์ พึงหวังได้โทษ ๕ ประการ

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่บรรลุธรรม ๒ ที่ยังไม่ได้บรรลุ

๒. เสื่อมจากธรรมที่ได้บรรลุแล้ว

๑ ธรรมเป็นเครื่องปิดกั้น ในที่นี้หมายถึงโลกุตตรธรรมที่เป็นเครื่องปิดกั้นทางไปอบาย (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๑๑/ ๘๗, อง.ปญฺจก.ฏีกา ๓/๒๑๑-๒/๙๖)
๒ ธรรม ในที่นี้หมายถึงคุณวิเศษ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๑๒/๘๗)