พระไตรปิฎก

[๒๑๔] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พูดมาก ๑ มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. พูดเท็จ ๒. พูดส่อเสียด

๓. พูดคำหยาบ ๔. พูดเพ้อเจ้อ

๕. หลังจากตายแล้ว ย่อมไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พูดมาก มีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พูดด้วยมันตา ๒ มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่พูดเท็จ ๒. ไม่พูดส่อเสียด

๓. ไม่พูดคำหยาบ ๔. ไม่พูดเพ้อเจ้อ

๕. หลังจากตายแล้ว ย่อมไปเกิดในสุคติโลกสวรรค์









[๒๑๕] ภิกษุทั้งหลาย ความไม่อดทนมีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจของคนหมู่มาก

๒. เป็นผู้มากด้วยเวร ๓

๑ พูดมาก หมายถึงพูดไม่ประกอบด้วยปัญญา (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๑๔/๘๙)
๒ มันตา เป็นชื่อเรียกแทนปัญญา (องฺ.ปญฺจ.อ. ๓/๒๑๔/๘๙)
๓ มากด้วยเวร หมายถึงมีบุคคลผู้เป็นเวรต่อกันมาก มีการประพฤติอกุศลกรรมมาก (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๑๕/๘๙)