Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 372

<< | หน้าที่ 372 | >>
๓. เป็นผู้มีพิษร้าย

๔. เป็นผู้มีลิ้นสองแฉก

๕. เป็นผู้มักทำร้ายมิตร

ภิกษุทั้งหลาย บรรดาโทษ ๕ ประการนั้น การที่มาตุคามมีพิษร้าย หมายถึง ส่วนมากมาตุคามมีราคะจัด การที่มาตุคามมีลิ้นสองแฉก หมายถึงส่วนมาก มาตุคามมักพูดส่อเสียด การที่มาตุคามมักทำร้ายมิตร หมายถึงส่วนมากมาตุคาม มักนอกใจ

ภิกษุทั้งหลาย มาตุคามมีโทษ ๕ ประการนี้แล

ทุติยกัณหสัปปสูตรที่ ๑๐ จบ


ทีฆจาริกวรรคที่ ๓ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. ปฐมทีฆจาริกสูตร ๒. ทุติยทีฆจาริกสูตร

๓. อตินิวาสสูตร ๔. มัจฉรีสูตร

๕. ปฐมกุลุปกสูตร ๖. ทุติยกุลุปกสูตร

๗. โภคสูตร ๘. อุสสูรภัตตสูตร

๙. ปฐมกัณหสัปปสูตร ๑๐. ทุติยกัณหสัปปสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka