Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 476

<< | หน้าที่ 476 | >>
ภิกษุเหล่าใดได้ทัสสนานุตตริยะ

สวนานุตตริยะ ลาภานุตตริยะ

ยินดีในสิกขานุตตริยะ ตั้งมั่นปาริจริยานุตตริยะ

เจริญอนุสสตานุตตริยะอันประกอบด้วยวิเวก

อันเกษม ให้ถึงอมตธรรม

เป็นผู้ยินดีในความไม่ประมาท

มีปัญญาเครื่องรักษาตน สำรวมในศีล

ภิกษุเหล่านั้นแล ย่อมรู้ที่เป็นที่ดับแห่งทุกข์ตามกาลอันควร

อนุตตริยสูตรที่ ๑๐ จบ


อนุตตริยวรรคที่ ๓ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. สามกสูตร ๒. อปริหานิยสูตร

๓. ภยสูตร ๔. หิมวันตสูตร

๕. อนุสสติฏฐานสูตร ๖. มหากัจจานสูตร

๗. ปฐมสมยสูตร ๘. ทุติยสมยสูตร

๙. อุทายีสูตร ๑๐. อนุตตริยสูตร

๑ ทั้ง ๓ คำ คือ วิเวก อมตธรรม และ ที่เป็นที่ดับแห่งทุกข์ ในคาถานี้หมายถึงนิพพาน (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๓๐/๑๑๔)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka