Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 532

<< | หน้าที่ 532 | >>
คือ ศรัทธา สติ วิริยะ สมถะ และวิปัสสนา

ยังไม่ปราศจากความกำหนัดในกามทั้งหลาย

ว่าเป็นบุคคลที่ ๗ แห่งอริยสงฆ์

นรชนใดเบียดเบียนทำร้ายบุคคลเช่นนั้น

ผู้เป็นภิกษุในกาลก่อน

นรชนนั้นชื่อว่าทำร้ายตนเอง

บั่นรอนอรหัตตผลในภายหลัง

ส่วนนรชนใดรักษาตน

นรชนนั้นชื่อว่าเป็นผู้รักษาตนในภายนอก

เพราะเหตุนั้น บัณฑิตไม่พึงขุดโค่นคุณความดีของตน

พึงรักษาตนทุกเมื่อเถิด

ธัมมิกสูตรที่ ๑๒ จบ


ธัมมิกวรรคที่ ๕ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. นาคสูตร ๒. มิคสาลาสูตร

๓. อิณสูตร ๔. มหาจุนทสูตร

๕. ปฐมสันทิฏฐิกสูตร ๖. ทุติยสันทิฏฐิกสูตร

๗. เขมสูตร ๘. อินทริยสังวรสูตร

๙. อานันทสูตร ๑๐. ขัตติยสูตร

๑๑. อัปปมาทสูตร ๑๒. ธัมมิกสูตร

ปฐมปัณณาสก์ จบ


๑ บุคคลที่ ๗ หมายถึงพระสกทาคามี โดยนับจากพระอรหันต์ลงมา (องฺ.ฉกฺก.อ. ๓/๕๔/๑๓๔, องฺ.ฉกฺก.ฏีกา ๓/๕๔/๑๔๖)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka