Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 605

<< | หน้าที่ 605 | >>
๔. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ

๕. เป็นผู้ไม่มีความปรารถนาชั่ว

๖. เป็นสัมมาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อมดำรงอยู่ใน สวรรค์ เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้

ปฐมนิรยสูตรที่ ๗ จบ


๘. ทุติยนิรยสูตร


ว่าด้วยธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดในนรก สูตรที่ ๒


[๘๒] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ ย่อมดำรงอยู่ ในนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้

ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นผู้พูดเท็จ ๒. เป็นผู้พูดส่อเสียด

๓. เป็นผู้พูดคำหยาบ ๔. เป็นผู้พูดเพ้อเจ้อ

๕. เป็นผู้มักโลภ ๖. เป็นผู้มีความคะนอง

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อมดำรงอยู่ในนรก เหมือนถูกนำไปฝังไว้

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ ย่อมดำรงอยู่ในสวรรค์ เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้

ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ

๒. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด

๓. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ

๔. เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka