Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 14

<< | หน้าที่ 14 | >>
ผู้ใดจะเป็นสตรี หรือบุรุษก็ตาม

มีทรัพย์ ๗ ประการนี้ คือ สัทธาธนะ

สีลธนะ หิริธนะ โอตตัปปธนะ

สุตธนะ จาคธนะ และปัญญาธนะ

ผู้นั้นแลเป็นคนมีทรัพย์มาก

ใคร ๆ ไม่พึงชนะได้ทั้งในเทวโลกและมนุษยโลก

เพราะฉะนั้น ผู้มีปัญญา

เมื่อระลึกถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

ควรหมั่นประกอบศรัทธา ศีล

ความเลื่อมใสและการเห็นธรรม

อุคคสูตรที่ ๗ จบ


๘. สัญโญชนสูตร


ว่าด้วยสังโยชน์


{๘} [๘] ภิกษุทั้งหลาย สังโยชน์ (กิเลสเครื่องประกอบสัตว์ไว้ในภพ) ๗ ประการนี้

สังโยชน์ ๗ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. อนุนยสังโยชน์ (สังโยชน์คือความยินดี)

๒. ปฏิฆสังโยชน์ (สังโยชน์คือความยินร้าย)

๓. ทิฏฐิสังโยชน์ (สังโยชน์คือความเห็นผิด)

๔. วิจิกิจฉาสังโยชน์ (สังโยชน์คือความลังเลสงสัย)

๕. มานสังโยชน์ (สังโยชน์คือความถือตัว)

๖. ภวราคสังโยชน์ (สังโยชน์คือความติดใจในภพ)

๗. อวิชชาสังโยชน์ (สังโยชน์คือความไม่รู้แจ้ง)

ภิกษุทั้งหลาย สังโยชน์ ๗ ประการนี้แล

สัญโญชนสูตรที่ ๘ จบ


๑ ดูเทียบ ที.ปา ๑๑/๓๓๒/๒๒๓, สํ.ม. ๑๙/๑๘๐-๑๘๑/๕๖-๕๗, องฺ.ทสก. (แปล) ๒๔/๑๓/๒๑, อภิ.วิ. (แปล) ๓๕/๙๔๐/๕๙๒,๙๔๙/๖๐๖)
๒ อนุนยสังโยชน์ หมายถึงกามราคสังโยชน์ (องฺ.สตฺตก.อ.๓/๘/๑๖๐)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka