Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 66

<< | หน้าที่ 66 | >>
๕. เป็นผู้ปรารภความเพียร ๖. เป็นผู้มีสติ

๗. เป็นผู้มีปัญญา

อานนท์ นิททสวัตถุ ๗ ประการนี้แล เราทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้ว จึงประกาศไว้

ภิกษุประกอบด้วยนิททสวัตถุ ๗ ประการนี้แล หากประพฤติพรหมจรรย์ บริสุทธิ์บริบูรณ์ครบ ๑๒ ปี ก็ควรเรียกภิกษุนั้นว่า ‘นิททสภิกษุ’ หากประพฤติ พรหมจรรย์บริสุทธิ์บริบูรณ์ครบ ๒๔ ปี ก็ควรเรียกภิกษุนั้นว่า ‘นิททสภิกษุ’ หากประพฤติพรหมจรรย์บริสุทธิ์บริบูรณ์ครบ ๓๖ ปี ก็ควรเรียกภิกษุนั้นว่า ‘นิททสภิกษุ’ หากประพฤติพรหมจรรย์บริสุทธิ์บริบูรณ์ครบ ๔๘ ปี ก็ควรเรียก ภิกษุนั้นว่า ‘นิททสภิกษุ'

ทุติยนิททสสูตรที่ ๑๑ จบ


เทวตาวรรคที่ ๔ จบ


รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ


๑. อัปปมาทคารวสูตร ๒. หิริคารวสูตร

๓. ปฐมโสวจัสสตาสูตร ๔. ทุติยโสวจัสสตาสูตร

๕. ปฐมมิตตสูตร ๖. ทุติยมิตตสูตร

๗. ปฐมปฏิสัมภิทาสูตร ๘. ทุติยปฏิสัมภิทาสูตร

๙. ปฐมวสสูตร ๑๐. ทุติยวสสูตร

๑๑. ปฐมนิททสสูตร ๑๒. ทุติยนิททสสูตร


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka