พระไตรปิฎก

๑. อยู่อย่างมีความเคารพ มีความยำเกรงในศาสดา

๒. อยู่อย่างมีความเคารพ มีความยำเกรงในธรรม

๓. อยู่อย่างมีความเคารพ มีความยำเกรงในสงฆ์

๔. อยู่อย่างมีความเคารพ มีความยำเกรงในสิกขา

๕. อยู่อย่างมีความเคารพ มีความยำเกรงในสมาธิ

๖. อยู่อย่างมีความเคารพ มีความยำเกรงในความไม่ประมาท

๗. อยู่อย่างมีความเคารพ มีความยำเกรงในปฏิสันถาร

กิมิละ นี้แล เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้สัทธรรมดำรงอยู่ได้นาน ในเมื่อตถาคต ปรินิพพานแล้ว”







{๕๗} [๖๐] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ไม่นานนัก ก็จะ ทำให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันไม่มีอาสวะ เพราะอาสวะสิ้นไป ด้วยปัญญา อันยิ่งเอง เข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน

ธรรม ๗ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้มีศรัทธา ๒. เป็นผู้มีศีล

๓. เป็นพหูสูต ๔. เป็นผู้หลีกเร้น

๕. เป็นผู้ปรารภความเพียร ๖. เป็นผู้มีสติ

๗. เป็นผู้มีปัญญา

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ไม่นานนัก ก็จะทำ ให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันไม่มีอาสวะ เพราะอาสวะสิ้นไป ด้วยปัญญา อันยิ่งเอง เข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน