Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 188

<< | หน้าที่ 188 | >>
... พิจารณาเห็นความเป็นอนัตตา ...

... พิจารณาเห็นความสิ้นไป ...

... พิจารณาเห็นความเสื่อมไป ...

... พิจารณาเห็นความคลายไป ...

... พิจารณาเห็นความดับไป ...

... พิจารณาเห็นความสละคืน ...

ในเวทนาขันธ์อยู่ ... ในสัญญาขันธ์อยู่ ... ในสังขารขันธ์อยู่ ... ในวิญญาณขันธ์อยู่ ฯลฯ (๔๘๑-๕๒๐)

ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๗ จำพวกนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ฯลฯ เป็นนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก

ในอาหุเนยยวรรคนี้ มีหมวดธรรมดังนี้ คือ

ทวาร ๖ อารมณ์ ๖ วิญญาณ ๖ ผัสสะ ๖ เวทนา ๖

สัญญา ๖ สัญเจตนา ๖ ตัณหา ๖ วิตก ๖ วิจาร ๖ และขันธ์ ๕

แต่ละประการในธรรมแต่ละหมวดมีพระสูตร ๘ สูตร

มีสภาวธรรม ๘ ประการ คือ

ความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ ความเป็นอนัตตา

ความสิ้นไป ความเสื่อมไป ความคลายกำหนัด

ความดับ และความสละคืน

จัดเป็นพระสูตรเบื้องต้น ๑๖ สูตร

โดยประกอบการพิจารณาไปตามลำดับ ประการละ ๘ สูตร

เมื่อรวมกันทั้งหมด ได้พระสูตร ๕๒๘ สูตร

อาหุเนยยวรรคที่ ๑๐ จบ


๑ พระสูตรเบื้องต้น ๑๖ สูตร คือ ในธรรมประการที่ ๑ คือจักษุแห่งหมวดทวาร ๖ จัดพระสูตรได้ ๘ สูตร และในธรรมประการที่ ๑ คือรูปแห่งหมวดอารมณ์ ๖ จัดพระสูตรได้ ๘ สูตรซึ่งเป็นหัวข้อธรรมตัวอย่าง ให้หัวข้อธรรมอื่น ๆ ดำเนินไปในลักษณะเดียวกัน

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka