Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 242

<< | หน้าที่ 242 | >>
ผู้ให้มีความตระหนี่เป็นมลทิน

บาปธรรมเป็นมลทินทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

มลทินที่ยิ่งกว่ามลทินนั้นคืออวิชชา

มลสูตรที่ ๕ จบ


๖. ทูเตยยสูตร


ว่าด้วยคุณสมบัติของทูต


{๑๐๖} [๑๖] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๘ ประการ ควรทำหน้าที่ทูตได้

ธรรม ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. รู้จักฟัง

๒. สามารถพูดให้ผู้อื่นฟังได้

๓. ใฝ่ศึกษา

๔. ทรงจำได้ดี

๕. เป็นผู้รู้ได้เข้าใจชัด

๖. สามารถพูดให้ผู้อื่นเข้าใจได้

๗. ฉลาดในสิ่งที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์

๘. ไม่ก่อความทะเลาะวิวาท

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๘ ประการนี้แล ควรทำหน้าที่ทูตได้

ภิกษุทั้งหลาย สารีบุตรประกอบด้วยธรรม ๘ ประการ ควรทำหน้าที่ทูตได้

๑ ดู วิ.จู. (แปล) ๗/๓๔๗/๒๐๘-๒๐๙, ขุ.ธ. ๒๕/๒๔๑-๒๔๓/๕๙
๒ เป็นผู้รู้ได้เข้าใจชัด หมายถึงเป็นผู้รู้ความหมายของสิ่งที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์ (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๓/๑๖/๒๓๙)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka