พระไตรปิฏก

ก็ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์นั้น

กำจัดความมืดไปในอากาศ

ทำให้ทิศสว่างไสว ส่องแสงอยู่ในอากาศ

ทั่วสถานที่ประมาณเท่าใด

ทรัพย์ คือ แก้วมุกดา แก้วมณี แก้วไพฑูรย์

ทองสิงคีและทองคำตลอดถึงทองชื่อว่าหฏกะ

เท่าที่มีอยู่ในสถานที่ประมาณเท่านั้น

และแสงดวงจันทร์ หมู่ดาวทั้งหมด

ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งอุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๘

เพราะฉะนั้นแล สตรีหรือบุรุษผู้มีศีล

รักษาอุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๘

ทำบุญที่มีสุขเป็นกำไร ไม่ถูกนินทา ย่อมเข้าถึงสวรรค์







{๑๓๔} [๔๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ กูฏาคารศาลา ป่ามหาวัน เขตกรุงเวสาลี ครั้งนั้น อุบาสกชื่อว่าวาเสฏฐะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่สมควร พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสดังนี้ว่า

“วาเสฏฐะ อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ ที่บุคคลอยู่จำแล้ว ย่อมมี ผลมาก ฯลฯ ไม่ถูกนินทา ย่อมเข้าถึงสวรรค์” ๑

๑ ข้อความที่ละ (ฯลฯ) ไว้จนถึงคำว่า ไม่ถูกนินทา ย่อมเข้าถึงสวรรค์ มีข้อความเต็มในพระสูตรที่ ๓ (วิสาขาสูตร) ในวรรคเดียวกันนี้ ตั้งแต่ย่อหน้าที่ ๒ จนถึงจบคาถา