Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 400

<< | หน้าที่ 400 | >>
๖. ความเป็นผู้ไม่รู้จักประมาณในการบริโภค

๗. ความเป็นผู้ชอบธรรมเป็นเครื่องข้อง

๘. ความเป็นผู้ชอบปปัญจธรรม

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้เป็นเสขะ

{๑๘๔}ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุผู้ เป็นเสขะ

ธรรม ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ความเป็นผู้ไม่ชอบการงาน

๒. ความเป็นผู้ไม่ชอบการพูดคุย

๓. ความเป็นผู้ไม่ชอบการนอนหลับ

๔. ความเป็นผู้ไม่ชอบการคลุกคลีด้วยหมู่

๕. ความเป็นผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย

๖. ความเป็นผู้รู้จักประมาณในการบริโภค

๗. ความเป็นผู้ไม่ชอบธรรมเป็นเครื่องข้อง

๘. ความเป็นผู้ไม่ชอบปปัญจธรรม

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๘ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ผู้เป็นเสขะ

ปริหานสูตรที่ ๙ จบ


๑๐. กุสีตารัมภวัตถุสูตร


ว่าด้วยเหตุแห่งความเกียจคร้านและเหตุปรารภความเพียร


{๑๘๕} [๘๐] ภิกษุทั้งหลาย กุสีตวัตถุ (เหตุแห่งความเกียจคร้าน) ๘ ประการนี้

กุสีตวัตถุ ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้มีงานที่ต้องทำ เธอมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘เราจัก ต้องทำงาน เมื่อเราทำงานอยู่ กายจักเมื่อยล้า อย่ากระนั้นเลย

๑ ดูเชิงอรรถที่ ๒ อัฏฐกนิบาต ข้อ ๓๐ หน้า ๒๘๐ ในเล่มนี้

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka