Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 411

<< | หน้าที่ 411 | >>
สิ่งใดอันยอดเยี่ยม ที่ผู้จบเวท

ผู้เป็นศัลยแพทย์พึงบรรลุ

สิ่งใดที่ผู้หมดมลทิน

ผู้ปลอดมลทิน ผู้สะอาดพึงบรรลุ

สิ่งใดอันยอดเยี่ยม ที่ผู้ได้ญาณ

ผู้หลุดพ้นพึงบรรลุ

สิ่งนั้น ๆ เราบรรลุแล้ว

เรานั้นเป็นผู้ชนะสงคราม

เป็นผู้หลุดพ้น เปลื้องมหาชนจากเครื่องผูก

เราเป็นผู้ประเสริฐ เป็นผู้ฝึกตนได้อย่างยอดเยี่ยม

เป็นอเสขบุคคล ปรินิพพานแล้ว

สมณสูตรที่ ๕ จบ


๖. ยสสูตร


ว่าด้วยยศ


{๑๙๓} [๘๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเสด็จจาริกไปในแคว้นโกศล พร้อมด้วย ภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ เสด็จถึงหมู่บ้านพราหมณ์แคว้นโกศลชื่ออิจฉานังคละ ณ ที่ นั้นแล พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ราวป่าชื่ออิจฉานังคละ ใกล้หมู่บ้านพราหมณ์ชื่อ อิจฉานังคละ

๑ ปรินิพพานแล้ว ในที่นี้หมายถึงดับกิเลสได้แล้ว (องฺ.อฏฺฐก. ๓/๘๕/๒๘๒)
๒ ดู องฺ.ปญฺจก. (แปล) ๒๒/๓๐/๔๑-๔๔

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka