Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 23 หน้าที่ 418

<< | หน้าที่ 418 | >>
๙. ปฏิสารณียสูตร


ว่าด้วยเหตุที่ควรลงปฏิสารณียกรรม


{๑๙๘} [๘๙] ภิกษุทั้งหลาย สงฆ์เมื่อมุ่งหวัง พึงลงปฏิสารณียกรรม ต่อภิกษุผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๘ ประการ

ธรรม ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ขวนขวายเพื่อไม่ใช่ลาภของคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๒. ขวนขวายเพื่อไม่ใช่ประโยชน์ของคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๓. ด่าบริภาษคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๔. ยุยงคฤหัสถ์ทั้งหลายให้แตกกัน

๕. กล่าวติเตียนพระพุทธเจ้า

๖. กล่าวติเตียนพระธรรม

๗. กล่าวติเตียนพระสงฆ์

๘. รับคำที่ชอบธรรมของคฤหัสถ์แต่ไม่ทำตาม

ภิกษุทั้งหลาย สงฆ์เมื่อมุ่งหวัง พึงลงปฏิสารณียกรรมต่อภิกษุผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๘ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย สงฆ์เมื่อมุ่งหวัง พึงระงับปฏิสารณียกรรมต่อภิกษุผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๘ ประการ

ธรรม ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่ขวนขวายเพื่อไม่ใช่ลาภของคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๒. ไม่ขวนขวายเพื่อไม่ใช่ประโยชน์ของคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๑ ดู วิ.จู. (แปล) ๖/๓๙/๗๗-๗๘

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka