Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 199

<< | หน้าที่ 199 | >>
๘. อักโกสกสูตร


ว่าด้วยโทษของการด่า


{๘๘} [๘๘] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจารี กล่าวโทษพระอริยะ เป็นไปไม่ได้เลยที่ภิกษุนั้นจะไม่ถึงความพินาศอย่าง ๑ ใน ๑๐ อย่าง

ความพินาศ ๑๐ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่บรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุ

๒. เสื่อมจากธรรมที่บรรลุแล้ว

๓. สัทธรรม ย่อมไม่ผ่องแผ้ว

๔. มีความสำคัญว่าได้บรรลุสัทธรรม

๕. ไม่ยินดีประพฤติพรหมจรรย์

๖. ต้องอาบัติเศร้าหมองกองใดกองหนึ่ง

๗. เป็นโรคเรื้อรัง

๘. ถึงความวิกลจริตมีจิตฟุ้งซ่าน

๙. หลงลืมสติมรณภาพ

๑๐. หลังจากตายแล้วจะไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจารี กล่าวโทษพระอริยะ เป็นไป ไม่ได้เลยที่ภิกษุนั้นจะไม่ถึงความพินาศอย่าง ๑ ใน ๑๐ อย่าง

อักโกสกสูตรที่ ๘ จบ


๑ สัทธรรม ในที่นี้หมายถึงไตรสิกขา คือ ศีล สมาธิ และปัญญา (องฺ.ทสก.อ. ๓/๘๘/๓๖๒)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka