Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 199

<< | หน้าที่ 199 | >>
๘. อักโกสกสูตร


ว่าด้วยโทษของการด่า


{๘๘} [๘๘] ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจารี กล่าวโทษพระอริยะ เป็นไปไม่ได้เลยที่ภิกษุนั้นจะไม่ถึงความพินาศอย่าง ๑ ใน ๑๐ อย่าง

ความพินาศ ๑๐ อย่าง อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่บรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุ

๒. เสื่อมจากธรรมที่บรรลุแล้ว

๓. สัทธรรม ๑ ย่อมไม่ผ่องแผ้ว

๔. มีความสำคัญว่าได้บรรลุสัทธรรม

๕. ไม่ยินดีประพฤติพรหมจรรย์

๖. ต้องอาบัติเศร้าหมองกองใดกองหนึ่ง

๗. เป็นโรคเรื้อรัง

๘. ถึงความวิกลจริตมีจิตฟุ้งซ่าน

๙. หลงลืมสติมรณภาพ

๑๐. หลังจากตายแล้วจะไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดด่าบริภาษเพื่อนพรหมจารี กล่าวโทษพระอริยะ เป็นไป ไม่ได้เลยที่ภิกษุนั้นจะไม่ถึงความพินาศอย่าง ๑ ใน ๑๐ อย่าง

อักโกสกสูตรที่ ๘ จบ


๑ สัทธรรม ในที่นี้หมายถึงไตรสิกขา คือ ศีล สมาธิ และปัญญา (องฺ.ทสก.อ. ๓/๘๘/๓๖๒)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka