Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 275

<< | หน้าที่ 275 | >>
๙. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาญาณะมีผลชั่ว ...

๑๐. พิจารณาเห็นดังนี้ว่า มิจฉาวิมุตติมีผลชั่วทั้งในภพนี้และภพหน้า ครั้น พิจารณาเห็นดังนี้แล้ว จึงละมิจฉาวิมุตติ ลอยมิจฉาวิมุตติ

ภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่า พิธีลอยบาปอันเป็นของพระอริยะ

ทุติยปัจโจโรหณีสูตรที่ ๘ จบ


๙. ปุพพังคมสูตร


ว่าด้วยสัมมาทิฏฐิเป็นเบื้องต้นแห่งกุศลธรรม


{๑๒๑} [๑๒๑] ภิกษุทั้งหลาย เมื่อดวงอาทิตย์อุทัยอยู่ ย่อมมีแสงอรุณขึ้นมาก่อน เป็น บุพนิมิต ฉันใด สัมมาทิฏฐิก็เป็นตัวนำ เป็นบุพนิมิตแห่งกุศลธรรมทั้งหลาย ฉันนั้น

ผู้มีสัมมาทิฏฐิ ย่อมมีสัมมาสังกัปปะ

ผู้มีสัมมาสังกัปปะ ย่อมมีสัมมาวาจา

ผู้มีสัมมาวาจา ย่อมมีสัมมากัมมันตะ

ผู้มีสัมมากัมมันตะ ย่อมมีสัมมาอาชีวะ

ผู้มีสัมมาอาชีวะ ย่อมมีสัมมาวายามะ

ผู้มีสัมมาวายามะ ย่อมมีสัมมาสติ

ผู้มีสัมมาสติ ย่อมมีสัมมาสมาธิ

ผู้มีสัมมาสมาธิ ย่อมมีสัมมาญาณะ

ผู้มีสัมมาญาณะ ย่อมมีสัมมาวิมุตติ

ปุพพังคมสูตรที่ ๙ จบ


๑ ดูความเต็มในข้อ ๑๑๙ (ปฐมปัจโจโรหณีสูตร)
๒ เป็น ๑๐ ประการ โดยนับจำนวนองค์ธรรมตามข้อ ๑๒๒

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka