Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 24 หน้าที่ 372

<< | หน้าที่ 372 | >>
๑๑. ตนเองเป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ

๑๒. ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการพูดคำหยาบ

๑๓. ตนเองเป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ

๑๔. ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

๑๕. ตนเองเป็นผู้ไม่เพ่งเล็งอยากได้ของเขา

๑๖. ชักชวนผู้อื่นให้ไม่เพ่งเล็งอยากได้ของเขา

๑๗. ตนเองเป็นผู้มีจิตไม่พยาบาท

๑๘. ชักชวนผู้อื่นให้มีจิตไม่พยาบาท

๑๙. ตนเองเป็นสัมมาทิฏฐิ

๒๐. ชักชวนผู้อื่นให้เป็นสัมมาทิฏฐิ

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล ย่อมดำรงอยู่ใน สวรรค์ เหมือนได้รับอัญเชิญไปประดิษฐานไว้ (๒)

ธรรมที่ให้สัตว์เกิดในนรก ๓๐ ประการ


{๒๐๐} [๒๒๓] ภิกษุทั้งหลาย บุคคลประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการ ย่อมดำรงอยู่ ในนรก เหมือนถูกนำไปฝังไว้

ธรรม ๓๐ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ตนเองเป็นผู้ฆ่าสัตว์

๒. ชักชวนผู้อื่นให้ฆ่าสัตว์

๓. เป็นผู้พอใจการฆ่าสัตว์

๔. ตนเองเป็นผู้ลักทรัพย์

๕. ชักชวนผู้อื่นให้ลักทรัพย์

๖. เป็นผู้พอใจการลักทรัพย์


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka