พระไตรปิฎก

{๖} [๒] เทวดาและมนุษย์จำนวนมาก

ต่างมุ่งหวังความสวัสดี ร่วมกันคิดถึงเรื่องมงคล

ขอพระองค์ตรัสบอกมงคลอันสูงสุดด้วยเถิด

(พระผู้มีพระภาคจึงตรัสตอบดังนี้)

[๓] (๑) การไม่คบคนพาล (๒) การคบแต่บัณฑิต

(๓) การบูชาคนที่ควรบูชา

นี้เป็นมงคลอันสูงสุด

[๔] (๔) การอยู่ในถิ่นที่เหมาะสม

(๕) การได้สร้างบุญไว้ในปางก่อน (๖) การตั้งตนไว้ชอบ

นี้เป็นมงคลอันสูงสุด

[๕] (๗) ความเป็นพหูสูต (๘) ความเป็นผู้มีศิลปะ

(๙) วินัยที่ศึกษามาดี (๑๐) วาจาสุภาษิต

นี้เป็นมงคลอันสูงสุด

[๖] (๑๑) การบำรุงมารดาบิดา (๑๒) การสงเคราะห์บุตร

(๑๓) การสงเคราะห์ภรรยา (๑๔) การงานที่ไม่อากูล ๑

นี้เป็นมงคลอันสูงสุด

[๗] (๑๕) การให้ทาน (๑๖) การประพฤติธรรม

(๑๗) การสงเคราะห์ญาติ (๑๘) การงานที่ไม่มีโทษ

นี้เป็นมงคลอันสูงสุด

[๘] (๑๙) การงดเว้นจากบาป (๒๐) การเว้นจากการดื่มน้ำเมา

(๒๑) ความไม่ประมาทในธรรม

นี้เป็นมงคลอันสูงสุด

๑ อากูล หมายถึงการงานที่ทำคั่งค้างไว้ ที่ทำไม่เหมาะสม และที่ทำย่อหย่อนไม่สมบูรณ์แบบ (ขุ.ขุ.อ. ๕/๑๒๑)