Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 27

<< | หน้าที่ 27 | >>
จะนุ่งห่มผ้ากาสาวะ

ผู้นั้นไม่ควรที่จะนุ่งห่มผ้ากาสาวะเลย

[๑๐] ส่วนผู้ใดคายกิเลสดุจน้ำฝาด

ตั้งมั่นดีแล้วในศีล ประกอบด้วยทมะและสัจจะ

ผู้นั้นแลควรที่จะนุ่งห่มผ้ากาสาวะได้

๘. สัญชยวัตถุ


เรื่องสัญชัยปริพาชก


(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)

[๑๑] ชนเหล่าใดเห็นสิ่งที่ไม่มีสาระ ว่ามีสาระ

และเห็นสิ่งที่มีสาระ ว่าไม่มีสาระ

ชนเหล่านั้น ชื่อว่ามีความดำริผิดเป็นทางปฏิบัติ

ย่อมไม่ประสบสิ่งที่มีสาระ

[๑๒] ส่วนชนเหล่าใดที่รู้สิ่งที่มีสาระว่ามีสาระ

และรู้สิ่งที่ไม่มีสาระว่าไม่มีสาระ

ชนเหล่านั้น ชื่อว่ามีความดำริชอบเป็นทางปฏิบัติ

ย่อมประสบสิ่งที่มีสาระ

๑ ศีล ในที่นี้หมายถึงปาริสุทธิศีล ๔ ประการ (ขุ.ธ.อ. ๑/๗๒)
๒ ดูเทียบ ขุ.เถร. (แปล) ๒๖/๙๖๙-๙๗๐/๔๙๘, ขุ.ชา. (แปล) ๒๗/๑๔๑-๑๔๒/๑๐๒, ๑๒๒-๑๒๓/๕๕๘
๓ สิ่งที่ไม่มีสาระ หมายถึงปัจจัย ๔ มิจฉาทิฏฐิมีวัตถุ ๑๐ และธรรมเทศนาที่ส่งเสริมมิจฉาทิฏฐินั้น (ขุ.ธ.อ. ๑/๑๐๑)
๔ สิ่งที่มีสาระ หมายถึงสัมมาทิฏฐิมีวัตถุ ๑๐ และธรรมเทศนาที่ส่งเสริมสัมมาทิฏฐินั้น (ขุ.ธ.อ. ๑/๑๐๑)
๕ สาระ ในที่นี้หมายถึงสีลสาระ สมาธิสาระ ปัญญาสาระ วิมุตติสาระ วิมุตติญาณทัสสนสาระ ปรมัตถสาระ และนิพพาน (ขุ.ธ.อ. ๑/๑๐๑)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka