พระไตรปิฎก

[๒๘๔] ตราบใด บุรุษยังไม่ตัดหมู่ไม้ในป่า

แม้เพียงเล็กน้อยในสตรีทั้งหลาย

ตราบนั้น เขาย่อมมีใจผูกพัน

เหมือนลูกโคที่ยังดื่มนมมีใจผูกพันในแม่โค ฉะนั้น





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุผู้เป็นศิษย์ของพระสารีบุตร ดังนี้)

[๒๘๕] เธอจงตัดความรักของตน

เหมือนตัดดอกบัวที่เกิดในสารทกาล

จงเพิ่มพูนทางแห่งสันติ ๑ เท่านั้น

เพราะพระสุคตเจ้าแสดงนิพพานไว้แล้ว





(พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่พ่อค้าผ้าที่พักอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ ดังนี้)

[๒๘๖] คนพาลมักคิดเช่นนี้ว่า “เราจักอยู่ที่นี่ตลอดฤดูฝน

เราจักอยู่ที่นี่ตลอดฤดูหนาวและฤดูร้อน”

ชื่อว่าย่อมไม่รู้อันตราย ๒ ที่จะมาถึงตน

๑ ทางแห่งสันติ หมายถึงมรรคมีองค์ ๘ ที่ยังสัตว์ให้ถึงนิพพาน (ขุ.ธ.อ. ๗/๗๒)
๒ อันตราย หมายถึงความตาย (ขุ.ธ.อ. ๗/๗๔)