Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 413

<< | หน้าที่ 413 | >>
สัตว์เหล่านั้นย่อมท่องเที่ยวไปในสังสารวัฏ

เข้าถึงชาติและมรณะ

ส่วนชนเหล่าใดละตัณหาได้

ปราศจากตัณหาในภพน้อยและภพใหญ่

บรรลุธรรมเป็นที่สิ้นอาสวะแล้ว

ชนเหล่านั้นชื่อว่า ไปถึงฝั่งในโลก

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

ตัณหาสูตรที่ ๘ จบ


๑๐. มารเธยยสูตร


ว่าด้วยธรรมที่เป็นเหตุให้ล่วงพ้นบ่วงมาร


{๒๓๗} [๕๙] แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

“ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการ ย่อมล่วงพ้นบ่วงมาร รุ่งเรืองดุจ ดวงอาทิตย์

ธรรม ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ประกอบด้วยสีลขันธ์อันเป็นอเสขะ

๒. เป็นผู้ประกอบด้วยสมาธิขันธ์อันเป็นอเสขะ

๓. เป็นผู้ประกอบด้วยปัญญาขันธ์อันเป็นอเสขะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ประการนี้แล ย่อมล่วงพ้นบ่วงมาร รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์”


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka