Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 440

<< | หน้าที่ 440 | >>
เพราะการคลุกคลีกัน กิเลสจึงเกิดขึ้น

เพราะการไม่คลุกคลีกัน กิเลสจึงขาดไป

บุคคลลงเรือเล็ก หวังจะข้ามมหาสมุทร

ยังไม่ทันถึงฝั่งก็จมลงในมหาสมุทร ฉันใด

บุคคลแม้มีความเป็นอยู่ดี อาศัยคนเกียจคร้าน

ก็จมลงในสังสารวัฏได้ ฉันนั้น

เพราะฉะนั้น บุคคลควรเว้นคนเกียจคร้าน

ผู้มีความเพียรย่อหย่อนนั้น

ควรคบพระอริยะทั้งหลาย ผู้สงัด มีใจมั่นคง

เพ่งพินิจอยู่ ปรารภความเพียรเป็นนิตย์ เป็นบัณฑิต

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

ธาตุโสสังสันทนสูตรที่ ๙ จบ


๑๐. ปริหานสูตร


ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุแห่งความเสื่อม


{๒๕๗} [๗๙] แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

“ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่ภิกษุผู้ เป็นเสขะ

๑ การคลุกคลี มี ๕ ประการ คือ (๑) ทัสสนสังสัคคะ(การคลุกคลีด้วยการเห็น) (๒) สวนสังสัคคะ(การ คลุกคลีด้วยการฟัง) (๓) สมุลลาปนสังสัคคะ(การคลุกคลีด้วยการเจรจา) (๔) สัมโภคสังสัคคะ(การ คลุกคลีด้วยการใช้สอยร่วมกัน) (๕) กายสังสัคคะ(การคลุกคลีด้วยกาย) (ขุ.อิติ.อ.๗๘/๒๗๙)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka