Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 448

<< | หน้าที่ 448 | >>
ศรัทธาของเทพบุตรนั้นแล ตั้งมั่น มีเหตุเกิด หยั่งลง มั่นคง อันสมณพราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใคร ๆ ในโลกไม่สามารถทำให้คลอนแคลนไปได้ นี้ชื่อว่า เป็นการดำรงตนอยู่ด้วยดีของเทวดา”

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้

เมื่อเทพบุตรจะจุติจากเทวโลก เพราะสิ้นอายุ

เทวดาผู้พลอยยินดี ย่อมเปล่งเสียงอวยพร ๓ ประการ คือ

ท่านผู้เจริญ ท่านจากเทวโลกนี้ไปแล้ว

ขอให้ไปเกิดในภูมิที่ดี คืออยู่ร่วมกับมนุษย์เถิด

ท่านเกิดเป็นมนุษย์แล้ว ขอให้ได้มีศรัทธาอย่างสูงยิ่ง

ในพระสัทธรรมเถิด

ศรัทธาของท่านนั้นขอให้ตั้งมั่น มีเหตุเกิด

หยั่งลง มั่นคงในสัทธรรม

ที่ตถาคตประกาศไว้ดีแล้ว

ใคร ๆ ทำให้คลอนแคลนไม่ได้ตลอดชีวิตเถิด

ท่านจงละกายทุจริต วจีทุจริต มโนทุจริตได้ทั้งหมด

รวมทั้งละกรรมชั่วที่ประกอบด้วยโทษอื่น ๆ

จงทำความดีทางกาย วาจาให้มาก

และทำความดีทางใจที่ประมาณมิได้ ปราศจากอุปธิ

นอกจากนั้น ท่านจงทำบุญ

ที่ให้เกิดสมบัตินั้นให้มาก ด้วยการให้ทาน

ชักชวนผู้อื่นให้ดำรงอยู่ในสัทธรรม

ในพุทธศาสนาเถิด


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka