Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 459

<< | หน้าที่ 459 | >>
พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ใคร ๆ อย่าได้เกิดเป็นคนปรารถนาชั่ว

ไม่ว่าในกาลไหน ๆ ในโลก

เธอทั้งหลายจงรู้จักเทวทัตว่า

มีคติเหมือนกับคนปรารถนาชั่ว

เทวทัตเป็นที่ยกย่องกันว่า เป็นบัณฑิต

เป็นที่รู้กันว่า ได้อบรมตนแล้ว

เราได้ฟังมาว่า เทวทัตดุจรุ่งเรืองอยู่ด้วยยศ

เทวทัตนั้นสั่งสมความประมาท

เบียดเบียนตถาคตนั้น

จึงต้องไปเกิดในนรกอเวจี มีประตู ๔ ด้าน

น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ผู้ใดประทุษร้ายต่อคนที่ไม่ประทุษร้าย

ผู้ไม่ทำกรรมชั่ว

บาปย่อมถูกต้องเฉพาะผู้นั้นเท่านั้น

ผู้มีจิตคิดประทุษร้าย ไม่มีความเอื้อเฟื้อ

ผู้ใดเบียดเบียนตถาคต ผู้เสด็จไปดี

มีพระทัยสงบ ด้วยการกล่าวตำหนิ

การตำหนิพระองค์ ย่อมฟังไม่ขึ้น

เปรียบเหมือนผู้ที่ตั้งใจประทุษร้ายมหาสมุทร

ด้วยยาพิษจำนวนเป็นหม้อ

เขาไม่อาจประทุษร้ายได้ เพราะมหาสมุทรน่ากลัว

๑ น่ากลัว หมายถึงทั้งกว้างและลึก (ขุ.อิติ.อ. ๘๙/๓๑๙)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka