Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 516

<< | หน้าที่ 516 | >>
พิจารณาเห็นโทษในภพแล้ว

จึงประพฤติอยู่ผู้เดียวเหมือนนอแรด

[๗๐] (พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่งกล่าวดังนี้)

(พระปัจเจกสัมพุทธเจ้า) ปรารถนาความสิ้นตัณหา

ไม่ประมาท ไม่โง่เขลา คงแก่เรียน มีสติ

ผู้มีสังขาตธรรม ผู้แน่นอน มีความมุ่งมั่น

จึงประพฤติอยู่ผู้เดียวเหมือนนอแรด

[๗๑] (พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่งกล่าวดังนี้)

(พระปัจเจกสัมพุทธเจ้า) ไม่สะดุ้งในเพราะเสียง เหมือนราชสีห์

ไม่ติดข่าย เหมือนลม

ไม่เปียกน้ำ เหมือนบัว

จึงประพฤติอยู่ผู้เดียวเหมือนนอแรด

[๗๒] (พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่งกล่าวดังนี้)

พญาสีหราชมีเขี้ยวเป็นกำลัง

ข่มขี่ ครอบงำเนื้อทั้งหลายเที่ยวไป ฉันใด

พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าก็มีปัญญาเป็นกำลัง

ครอบงำบุคคลทั้งหลายด้วยปัญญา

ใช้เสนาสนะอันสงัด

จึงประพฤติอยู่ผู้เดียวเหมือนนอแรด

[๗๓] (พระปัจเจกสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่งกล่าวดังนี้)

(พระปัจเจกสัมพุทธเจ้า) เสพอาศัยเมตตา กรุณา

มุทิตา และอุเบกขา อันเป็นวิมุตติตามกาล

๑ ข่าย หมายถึง ตัณหาและทิฏฐิ (ขุ.จู (แปล) ๓๐/๑๕๗/๔๙๓)
๒ ไม่เปียกน้ำ ในที่นี้หมายถึงไม่ติดด้วยอำนาจตัณหาและทิฏฐิ (ขุ.จู (แปล) ๓๐/๑๕๗/๔๙๕)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka