Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 25 หน้าที่ 548

<< | หน้าที่ 548 | >>
[๒๐๘] ด้วยร่างกายที่มีสภาพเช่นนี้

การที่บุคคลหลงเข้าใจผิดคิดเข้าข้างตนเอง

และดูหมิ่นผู้อื่นนั้น จะมีประโยชน์อะไร

นอกจากการไม่เห็นอริยสัจ

วิชยสูตรที่ ๑๑ จบ


๑๒. มุนิสูตร


ว่าด้วยลักษณะของมุนี


(พระผู้มีพระภาคตรัสดังนี้)

{๓๑๓} [๒๐๙] ภัยเกิดจากความเชยชิด

ธุลีคือราคะ โทสะ และโมหะ

เกิดจากอารมณ์อันเป็นที่ตั้งแห่งกิเลส

ความไม่มีกิเลส ไม่มีความเชยชิด

นั้นแล เป็นลักษณะของมุนี

[๒๑๐] บัณฑิตทั้งหลายเรียกผู้ที่ตัดกิเลสที่เกิดขึ้นได้

ไม่ปลูกกิเลสให้เกิดขึ้นอีก

เมื่อกิเลสเกิดขึ้นก็ไม่พึงให้ไหลเข้าอีก

ว่า เป็นมุนีผู้เที่ยวไปอยู่

พระมุนีนั้นผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

ได้ทรงเห็นสันติบทแจ้งชัดแล้ว

๑ ความเชยชิด หมายถึงตัณหาและทิฏฐิ (ขุ.สุ.อ. ๑/๒๐๙/๒๘๗)

สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka